Standardy Ochrony Małoletnich
Pobierz w PDF: tutaj
Standardy Ochrony Małoletnich w Chłopięco-Męskim Poznańskim Chórze Katedralnym
Spis treści
- PREAMBUŁA
- Wstęp
- Rozdział 1. Postanowienia ogólne.
- Rozdział 2. Ogólne zasady dotyczące bezpieczeństwa – zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a dorosłym (personelem), w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich
- Rozdział 3. Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone
- Rozdział 4. Zasady dopuszczania kadry do pracy z małoletnimi oraz dopuszczania innych osób do kontaktu z małoletnimi.
- Rozdział 5. Osoba Zaufania Publicznego oraz jej kompetencje
- Rozdział 6. Zasady i procedury podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadaniu informacji o krzywdzeniu małoletniego oraz ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia
- Rozdział 7. Zasady i sposób udostępniania, dokumentowania, przechowywania Standardów oraz dokumentowania i przechowywania ujawnionych i zgłoszonych zdarzeń zagrażających dobru małoletniego
- Rozdział 8. Zasady ochrony wizerunku i danych osobowych małoletnich
- Rozdział 9. Zasady dostępu do Internetu.
- Rozdział 10. Zasady przeglądu i aktualizacji Standardów
- Rozdział 11. Postanowienia końcowe
PREAMBUŁA Niniejszy dokument stanowi realizację obowiązku prawnego dotyczącego wprowadzenia we wszystkich instytucjach, w których przebywają dzieci, standardów ich ochrony przed krzywdzeniem [ustawa z dnia 28 lipca 2023 roku o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2023 poz. 1606)]. Chłopięco-Męski Poznański Chór Katedralny (dalej „PChK”), jako organizator działalności artystycznej, związanej z rozwojem zainteresowań, do której uczęszczają małoletni [art. 22b (1) w.w. ustawy] wprowadza standardy ochrony małoletnich (dalej „Standardy) jako element systemowego rozwiązania mającego służyć lepszej ochronie małoletnich przed krzywdzeniem oraz stanowiącego formę zabezpieczenia praw małoletnich.
Wstęp Chłopięco-Męski Poznański Chór Katedralny jest instytucją w ramach struktur Archidiecezji Poznańskiej, jego siedziba znajduje się w Poznaniu, przy ul. Ostrów Tumski 1. PChK skupia chłopców i mężczyzn, śpiewających w zespole podczas celebracji liturgicznych w poznańskiej katedrze, jak i w innych kościołach, a także koncertujących w kościołach i salach koncertowych. W skład PChK wchodzą chłopcy – uczniowie Katedralnej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I stopnia w Poznaniu, jej absolwenci oraz dorośli chórzyści. Dyrektor i Dyrygent PChK mianowany jest dekretem nominacyjnym przez Arcybiskupa Metropolitę Poznańskiego. Dyrektor mianuje Zarząd PChK, w skład którego wchodzi prezes, wiceprezes, inspektor oraz członkowie Zarządu. PChK jest instytucją artystyczną działającą w przestrzeni Kościoła Katolickiego, dlatego w centrum swojej działalności stawia nie tylko muzyczny, ale i wszechstronny rozwój młodego człowieka. W związku z tym zabiega o kształcenie w duchu wiary katolickiej, okazywanie szacunku dzieciom i młodzieży oraz uwzględnianie ich potrzeb psychicznych, emocjonalnych i duchowych. PChK zobowiązuje się dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić bezpieczne i przyjazne środowisko, w którym dzieci są szanowane i doceniane.
Rozdział 1. Postanowienia ogólne.
§ 1.
1. W PChK zostały ustanowione i wprowadzone w życie Standardy Ochrony Małoletnich, które określają:
1.1. Zasady zapewniające bezpieczne relacje pomiędzy chórzystami małoletnimi a osobami dorosłymi w chórze, w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich;
1.2. Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone;
1.3. Procedury kontroli kadry oraz Zarządu PChK przed dopuszczeniem ich do pracy z małoletnimi w zakresie spełniania przez nich warunku niekaralności za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowości;
1.4. Zasady dotyczące Osoby Zaufania Publicznego;
1.5. Zasady i procedury podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadaniu informacji o krzywdzeniu małoletniego oraz ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia;
1.6. Zasady i sposób udostępniania, dokumentowania, przechowywania Standardów oraz dokumentowania i przechowywania ujawnionych i zgłoszonych zdarzeń zagrażających dobru małoletniego;
1.7. Zasady ochrony wizerunku i danych osobowych małoletnich;
1.8. Zasady przeglądu i aktualizacji Standardów.
§ 2.
1. W niniejszych Standardach należy przyjąć następujące rozumienie terminów dotyczących osób:
1.1. dziecko lub małoletni – osoby do ukończenia 18 roku życia, przy czym należy uwzględniać w odniesieniu do ww. osób również klasyfikację prawną, zgodnie z którą:
1.1.1. w zakresie postępowania dotyczącego zapobiegania i zwalczania demoralizacji, osoba która nie ukończyła 18 lat określana jest jako osoba nieletnia,
1.1.2. w zakresie postępowania o czyny karalne małoletni jest to osoba, która dopuściła się takiego czynu po ukończeniu 13 lat, a przed ukończeniem lat 17,
1.1.3. w zakresie wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych małoletnim jest osoba, względem której takie środki zostały orzeczone (choćby ukończyła ona 18 lat), nie dłużej jednak niż do osiągnięcia wieku 21 lat;
1.2. dorosły – każda osoba powyżej 18 r.ż. (zarówno chórzysta dorosły, jak i kadra oraz członkowie Zarządu);
1.3. rodzice – rozumie się przez to także opiekunów prawnych oraz inne osoby, którym sąd powierzył sprawowanie opieki nad dzieckiem;
1.4. opiekun – opiekun prawny w rozumieniu art. 145-177 ustawy z dnia 25 lutego
1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy;
1.5. osoba najbliższa wychowankowi – osoba wstępna: matka, ojciec, babcia, dziadek; rodzeństwo: siostra, brat, w tym rodzeństwo przyrodnie, a także inne osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie, a w przypadku jej braku – osoba pełnoletnia wskazana przez małoletniego;
1.6. członek kadry (kadra) – osoba prowadząca zajęcia rozwijające umiejętności muzyczne członków PChK, zatrudniona przez Katedralna Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I stopnia w Poznaniu lub przez Dyrektora PChK. Należy przez to rozumieć także wszystkie osoby, świeckie i duchowne, zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej lub podejmujące obowiązki na zasadach wolontariatu, w tym wychowawcę i kierownika wyjazdu lub inne funkcje na zasadzie specjalisty czy eksperta;
1.7. Personel – w skład personelu PChK wchodzi Dyrektor i Dyrygent PChK, kadra – czyli osoby prowadzące zajęcia, oraz Zarząd PChK;
1.8. dyrygent – Dyrektor i Dyrygent PChK, ks. Szymon Bajon;
1.9. członek chóru (chórzysta) – każdy aktywny śpiewak PChK, który podpisał dokument „Deklaracja chórzysty”;
1.10. Zarząd – Zarząd PChK;
1.11. pracownik lub współpracownik – każda osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia, a także stażysta, wolontariusz i praktykant;
1.12. proboszcz – mianowany przez biskupa, duszpasterz i zarządca parafii;
1.13. kapłan – osoba, która spełnia w imieniu wspólnoty religijnej funkcje kultowe i rytualne;
1.14. ksiądz – duchowny chrześcijański posiadający święcenia kapłańskie;
1.15. zgoda opiekuna małoletniego – zgoda co najmniej jednego z rodziców małoletniego. Jednak w przypadku braku porozumienia między opiekunami małoletniego należy poinformować ich o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinny;
1.16. wiek bezwzględnej ochrony – wiek niższy niż wiek zgody. Czynność seksualna z osobą w wieku ochronnym jest czynem zabronionym (wykorzystaniem seksualnym), a osoba dopuszczająca się jej i/lub doprowadzająca do niej podlega odpowiedzialności karnej. W Polsce obecnie wynosi 15 lat;
1.17. dziecko wykorzystane seksualnie – każde dziecko w wieku bezwzględnej ochrony, jeśli osoba dojrzała seksualnie, czy to przez świadome działanie, czy też przez zaniedbywanie swoich społecznych obowiązków lub obowiązków wynikających ze specyficznej odpowiedzialności za dziecko, dopuszcza się zaangażowania dziecka w jakąkolwiek aktywność natury seksualnej, której intencją jest zaspokojenie osoby dorosłej (Standing Committee on Sexually Abused Children);
1.18. osoba dorosła bezbronna zgodnie z art. 1 ust. 2 b) Vos Estis Lux Mundi – każda osoba znajdująca się w stanie niepełnosprawności, upośledzeniu fizycznym lub psychicznym albo pozbawiona wolności osobistej, która w rzeczywistości, nawet sporadycznie, ogranicza ich zdolność zrozumienia, chęci/lub przeciwstawienia się przestępstwu w inny sposób;
1.19. dane osobowe małoletniego – wszelkie informacje umożliwiające identyfikację małoletniego.
2. W niniejszych Standardach należy przyjąć następujące rozumienie terminów dotyczących różnych form przemocy:
3. krzywdzenie małoletniego – popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę małoletniego przez jakąkolwiek osobę, w tym pracownika, lub zagrożenie dobra małoletniego, w tym jego zaniedbywanie (zamierzone lub niezamierzone), działanie lub zaniechanie, a także każdy jego rezultat, skutkujący naruszeniem praw, swobody, dóbr osobistych dziecka i zakłóceniem jego rozwoju;
4. przemoc fizyczna – celowe uszkodzenie ciała, zadawanie bólu lub groźba uszkodzenia ciała. Skutkiem przemocy fizycznej mogą być m. in. złamania, siniaki, rany cięte, poparzenia, obrażenia wewnętrzne. Przemoc fizyczna powoduje lub może spowodować utratę zdrowia bądź też zagrażać życiu;
5. przemoc duchowa – należy przez to rozumieć odwoływanie się do przekonań religijnych i wiary osoby w celu wyrządzenia jej szkody. Może mieć negatywny wpływ na duchowość osoby poszkodowanej, zwłaszcza gdy dopuszcza się jej osoba posiadająca duchowy autorytet i zaufanie w Kościele;
6. przemoc emocjonalna – należy przez to rozumieć powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie małoletniego, nieustanna krytyka, wciąganie małoletniego w konflikt osób dorosłych, manipulowanie nim, brak odpowiedniego wsparcia, stawianie małoletniemu wymagań i oczekiwań, którym nie jest on w stanie sprostać;
7. przemoc seksualna – angażowanie małoletniego w aktywność seksualną przez osobę dorosłą, w tym wykorzystywanie seksualne, które odnosi się do zachowań z kontaktem fizycznym (np. dotykanie małoletniego, współżycie z małoletnim) oraz zachowania bez kontaktu fizycznego (np. pokazywanie małoletniemu materiałów pornograficznych, podglądanie, ekshibicjonizm). Przemoc ta może być jednorazowym incydentem lub powtarzać się przez dłuższy czas;
8. przemoc rówieśnicza (bullying) – zjawisko polegające na agresywnym i celowym dręczeniu, nękaniu czy prześladowaniu jednego lub kilku uczestników instytucji przez innych, w celu wywarcia na nich presji/lub zadawania cierpienia. Dotyczy działań bezpośrednich lub z użyciem technologii komunikacyjnych;
9. przemoc ekonomiczna – niezapewnianie odpowiednich warunków do rozwoju dziecka, m.in. odpowiedniego odżywiania, ubrania, potrzeb edukacyjnych czy schronienia, w ramach środków dostępnych rodzicom lub opiekunom. Jest to jedna z form zaniedbania;
10. zaniedbywanie – rozumie się przez to niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych małoletniego przez rodzica lub opiekuna prawnego, niezapewnienie mu odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa, braku dozoru nad wypełnianiem obowiązku szkolnego;
11. uwikłanie – każda relacja, w której ktoś doświadcza strachu, lęku, poczucia winy, poczucia krzywdy, frustracji, poniżenia, zniewolenia, zależności, dominacji, niemożności bycia sobą, nieszczerości, braku autentyczności, przemocy emocjonalnej, fizycznej, seksualnej czy ekonomicznej;
12. nadużycie – postępowanie lub czyn niezgodny z przyjętymi normami postępowania, a nadużywać oznacza użyć ponad miarę oraz wykorzystać coś w niewłaściwy sposób lub w nadmiernym stopniu (SJP);
13. nadużycie władzy – nadużycie stanowiska, funkcji/lub obowiązku w celu wykorzystania innej osoby. Może przybierać różne formy i obejmować sytuacje, w których dana osoba ma władzę nad inną osobą na mocy swojego związku (np. pracodawca i pracownik, nauczyciel i uczeń, trener i sportowiec, rodzic lub opiekun i dziecko, duchowny/osoba zakonna i parafianin) i wykorzystuje tę władzę na swoją korzyść;
14. Molestowanie seksualne – nieakceptowane zachowanie o charakterze seksualnym, którego skutkiem jest naruszenie godności/lub poniżanie osoby nim dotkniętej (niepożądany kontakt fizyczny, natarczywe spojrzenia, „żarty” o podtekście erotycznym, dwuznaczne komentarze);
15. W niniejszych Standardach należy przyjąć następujące rozumienie terminów dotyczących instytucji, prawa oraz osób dramatu:
16. Kodeks karny lub kk –ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny;
17. Kodeks postępowania karnego lub kpk – ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego;
18. Kodeks postępowania cywilnego lub kpc – ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego;
19. Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej – ustawa z dnia z dnia 29 lipca
2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej;
20. Rejestr Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym – rejestr obywateli polskich, którzy dopuścili się przestępstwa z pobudek seksualnych. Składa się z Rejestru publicznego i Rejestru z dostępem ograniczonym. https://arch-bip.ms.gov.pl/pl/ rejestry-i-ewidencje/rejestr-sprawcow-przestepstw-na-tle-seksualnym/;
21. osoba pokrzywdzona – osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo (art. 49 §1 kpk);
22. skarżący – każda osoba składająca skargę, która może zawierać zarzut, podejrzenie, obawę lub zgłoszenie naruszenia prawa;
23. pozwany – osoba, na którą zgłoszono skargę;
24. oskarżony – osoba, której przedstawiono zarzuty karne;
25. przestępca seksualny – osoba, która przyznała się do wykorzystania seksualnego lub której odpowiedzialność za wykorzystanie została orzeczona przez właściwy sąd i/lub procedurę kościelną;
26. Rodo – Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2026 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE.
27. Osoba Zaufania Publicznego – osoba wyznaczona przez Dyrektora i Dyrygenta PChK oraz Zarząd PChK, której zadaniem jest przyjmowanie wszelkich zgłoszeń od członków PChK i kadry oraz osób trzecich o zdarzeniach zagrażających małoletnim oraz podejmowanie odpowiednich reakcji i tworzenie stosownych notatek.
Rozdział 2. Ogólne zasady dotyczące bezpieczeństwa – zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a dorosłym (personelem), w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich
§ 3.
1. PChK zrzesza zarówno osoby dorosłe jak i małoletnie. Wszyscy muszą być świadomi odpowiedzialności, jaka się z tym wiąże. Kluczowe jest dbanie o zdrową, bezpieczną i przyjazną atmosferę, tak, aby każdy mógł z przyjemnością i w komfortowych warunkach rozwijać swoją muzyczną pasję.
2. Personel obowiązany jest do podejmowania działań jednoznacznych i zrozumiałych dla małoletniego. Postępowanie personelu nie powinno budzić wątpliwości co do intencji i celu, który kieruje osobą dorosłą. Komunikacja z małoletnimi powinna być przejrzysta, tak, aby uniknąć błędnej interpretacji zachowania.
§ 4. Zasady relacji chórzystów dorosłych z małoletnimi:
1. Wszyscy chórzyści, zarówno dorośli, jak i małoletni, odnoszą się do siebie z szacunkiem, w sposób spokojny i kulturalny;
2. Wszelkie konflikty rodzące się w chórze rozwiązywane są pokojowo, w duchu zrozumienia i cierpliwości;
3. Gdy istnieje taka konieczność, Zarząd ma obowiązek w konstruktywny sposób pomagać w rozwiązywaniu konfliktów;
4. Każdy chórzysta, zarówno dorosły, jak i małoletni, ma prawo do wyrażania swoich uczuć oraz swojego zdania, ma prawo do bycia wysłuchanym;
5. Komunikacja z małoletnim prowadzona jest w sposób konstruktywny, budujący relacje, a nie w sposób tworzący hierarchię zależności oraz nieufność ii wrogość;
6. Stosowana jest zasada konstruktywnej krytyki;
7. Metody dyscyplinowania małoletnich chórzystów dobiera się adekwatnie do ich wieku i poziomu rozwoju. Metody te nie mogą naruszać godności i nietykalności osobistej małoletnich (zakaz stosowania kar fizycznych);
8. Za nieakceptowalne uznaje się faworyzowanie, a także jakiekolwiek zachowanie, które można odczytać jako znęcanie się lub dokuczanie, zarówno ze strony dorosłych, jak i samych małoletnich.
9. Kontakty dorosłych z chórzystami małoletnimi nie łamią obowiązującego prawa, ustalonych norm i zasad. Wszyscy chórzyści małoletni są sprawiedliwie traktowani. Nikt nie może różnicować ich praw albo ich dyskryminować z jakiegokolwiek powodu;
10. W prywatne życie dziecka wolno ingerować tylko w takim wymiarze, w jakim wymaga tego konkretny problem;
11. W przypadku konieczności podjęcia rozmów na temat seksualności należy wykazać się delikatnością i roztropnie rozeznać, czy takiej rozmowy nie powinien przeprowadzić specjalista;
12. Nie należy przebywać z dzieckiem sam na sam w warunkach odizolowanych. Jeżeli dobro dziecka wymaga indywidualnego spotkania (także w związku z indywidualnym przesłuchaniem bądź ćwiczeniem repertuaru), nie może się ono odbywać w sekrecie i w warunkach odizolowanych. Osoba przeprowadzająca spotkanie powinna zatroszczyć się o transparentność;
13. Dzieci powinny zawsze przebywać pod opieką osoby dorosłej;
14. Każdy przypadek przemocy fizycznej, psychicznej (emocjonalnej) czy seksualnej pomiędzy małoletnimi wymaga natychmiastowej reakcji ze strony personelu/kadry;
15. Chórzyści małoletni w rozmowie z członkami Zarządu lub dorosłymi chórzystami powinni używać w stosunku do nich tytułu „druh”, w przypadku Dyrektora i Dyrygenta tytułu „ksiądz”. Wszelkie skracanie dystansu ze strony Zarządu, dorosłych chórzystów oraz Dyrektora i Dyrygenta jest niewłaściwe;
16. Podczas występów, konkursów oraz innych sytuacji wymagających przebrania się każdy ma obowiązek szanować prawo do prywatności (informowanie o swojej obecności, pukanie do sali, w której przebierają się chórzyści małoletni);
17. Szczególnie należy zadbać o ochronę małoletnich w toaletach, łazienkach czy szatniach;
18. Na udział w wyjazdach PChK należy uzyskać pisemną zgodę rodziców lub opiekunów prawnych, po zapoznaniu ich z ramowym planem działania i zasadami jego organizacji;
19. Należy ustalić zasady odbioru dzieci, ustalić zasady komunikacji elektronicznej z dziećmi;
20. Podczas wyjazdów i warsztatów organizowanych przez PChK w sposób szczególny szanujemy prawo do prywatności. Żaden dorosły chórzysta czy tez członek personelu nie może sam przebywać w pokoju małoletniego/małoletnich, niemożliwe jest także zakwaterowanie osoby małoletniej z dorosłym członkiem chóru w jednym pokoju. W sytuacji szczególnej, wymagającej od członka personelu pozostania w nocy w pomieszczeniu z osobą małoletnią, powinien on o tym fakcie zawiadomić inną osobę dorosłą oraz, jeśli to możliwe, rodzica lub opiekuna prawnego małoletniego;
21. Zarząd PChK nadzoruje i każdorazowo upewnia się, że warunki wyjazdów organizowanych przez PChK są bezpieczne.
§ 5. Niedozwolone są następujące zachowania osób dorosłych, w tym personelu, wobec małoletnich:
1. Wszelkie zachowania, które zawstydzają, deprecjonują lub poniżają;
2. Wszelkie zachowania, które mają znamiona form agresji i przemocy fizycznej;
3. Wszelkie zachowania mające znamiona agresji i przemocy słownej (w tym obelgi, wyśmiewanie, wyszydzanie);
4. Wszelkie zachowania mające znamiona przemocy psychicznej (w tym poniżanie, wykluczanie i izolacja);
5. Jakakolwiek forma wykorzystania seksualnego, w tym agresja seksualna, molestowanie seksualne (także dwuznaczne teksty i żarty, niechciany dotyk);
6. Niestosowny kontakt fizyczny z małoletnim, naruszający godność. Dopuszczalny kontakt fizyczny powinien być w naturalny sposób związany z zabawą, pomocą małoletniemu w czynnościach higienicznych, koniecznością zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, potrzebą uspokojenia dziecka, pomocą w odpowiednim założeniu stroju chóralnego;
7. Nawiązywanie z dzieckiem relacji o charakterze seksualnym, zachowywanie się wobec niego w sposób seksualnie prowokacyjny, a także goszczenie dziecka w prywatnym pokoju;
8. Stwarzanie niebezpiecznych sytuacji oraz celowe i świadome nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa;
9. Używanie wulgaryzmów;
10. Nieszanowanie własności innych;
11. Dyskryminacja w jakiejkolwiek formie;
12. Kłamanie;
13. Częstowanie małoletnich tytoniem, alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymi, posiadania środków niedozwolonych przez prawo. Nie wolno również tolerować ich posiadania oraz zażywania przez osoby małoletnie;
14. Zabronione jest prezentowanie małoletnim treści obscenicznych, erotycznych, pornograficznych lub mających podtekst seksualny, zawierających sceny brutalnej przemocy bądź nieodpowiednich do wieku i wrażliwości odbiorców w jakikolwiek sposób i za pomocą jakiegokolwiek urządzenia;
15. Upublicznianie wizerunku innych osób bez ich wyraźnej zgody.
§ 6.
1. Personel zobowiązany jest do szacunku dla integralności i nietykalności cielesnej małoletniego, jego intymności i prywatności.
2. Jakakolwiek forma kontaktu dotykowego z małoletnim powinna wynikać z roztropności i rozwagi. Zawsze właściwym jest zapytanie małoletniego o pozwolenie nawet o najdrobniejszy kontakt fizyczny.
3. Właściwym zachowaniem respektującym nietykalność małoletniego jest:
4. Poklepanie po ramionach lub plecach;
5. Uścisk dłoni;
6. Dotykanie rąk, ramion, czy barków;
7. Werbalne pochwalenie;
8. Trzymanie się za ręce w czasie zabawy, powitania, lub dla uspokojenia małoletniego w sytuacji wzburzenia emocjonalnego;
9. Trzymanie za ręce dzieci w czasie spaceru;
10. Siadanie w pobliżu małych dzieci.
§ 7. Niewłaściwym zachowaniem i nadużyciem wobec nietykalności małoletniego są:
1. Wszelkie formy okazywania niechcianej czułości;
2. Pełne i mocne uściski i objęcia;
3. Dotykanie piersi, pośladków i okolic intymnych;
4. Klepanie w uda lub kolana;
5. Łaskotanie lub „mocowanie się” w silnym objęciu
6. Obejmowanie młodocianego, stojąc za jego plecami;
7. Masaże;
8. Całowanie, w szczególności w usta;
9. Kładzenie się albo spanie obok małoletniego;
10. Okazywanie czułości w miejscach wyizolowanych;
11. Komplementowanie odnoszące się do rozwoju fizycznego.
Rozdział 3. Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone
§ 8.
1. Określa się poniższe zasady bezpiecznych relacji między małoletnimi:
1.1. Małoletni akceptują i szanują siebie nawzajem, uznając prawo innych do odmienności i zachowania tożsamości ze względu na: pochodzenie etniczne, geograficzne, narodowe, religię, status ekonomiczny, cechy rodzinne, wiek, płeć, orientację seksualną, cechy fizyczne, niepełnosprawność;
1.2. zachowanie i postępowanie małoletnich nie może naruszać poczucia godności/wartości osobistej innych osób;
1.3. kontakty między małoletnimi winno cechować zachowanie przez nich wysokiej kultury osobistej;
1.4. małoletni nie mają prawa stosować wobec innych chórzystów oraz innych osób jakiejkolwiek agresji, przemocy słownej, fizycznej i psychicznej – z jakiegokolwiek powodu i w jakichkolwiek okolicznościach.
2. Za niedozwolone zachowania małoletnich w PChK uznaje się:
2.1. stosowanie jakiejkolwiek agresji i przemocy wobec innych małoletnich lub dorosłych;
2.2. stosowanie agresji i przemocy fizycznej w formach takich jak np.: bicie/uderzenie/popychanie/kopanie/opluwanie;
2.3. wymuszenia;
2.4. napastowanie seksualne;
2.5. nadużywanie swojej przewagi nad inną osobą;
2.6. fizyczne zaczepki;
2.7. zmuszanie innej osoby do podejmowania niewłaściwych działań;
2.8. rzucanie w kogoś przedmiotami;
2.9. stosowanie agresji i przemocy słownej w formach takich jak np.:
2.9.1. obelgi, wyzwiska;
2.9.2. wyśmiewanie, drwienie, szydzenie z krzywdzonego;
2.9.3. bezpośrednie obrażanie ofiary;
2.9.4. plotki i obraźliwe żarty;
2.9.5. przedrzeźnianie;
2.9.6. groźby;
2.10. stosowanie agresji i przemocy psychicznej w formach takich jak np.:
2.10.1. poniżanie;
2.10.2. wykluczanie/izolacja/milczenie/manipulowanie;
2.10.3. pisanie na ścianach (np. w toalecie lub na korytarzu);
2.10.4. wulgarne gesty;
2.10.5. śledzenie/szpiegowanie;
2.10.6. obraźliwe sms-y i mms-y;
2.10.7. wiadomości na forach internetowych, w mediach społecznościowych lub tzw. pokojach do czatowania;
2.10.8. telefony i e-maile zawierające groźby, poniżające, wulgarne, zastraszające;
2.10.9. niszczenie/zabieranie rzeczy należących do krzywdzonego;
2.10.10. straszenie i szantażowanie.
3. W każdym przypadku, gdy małoletni jest świadkiem wypadku, pobicia, agresywnego zachowania bądź innego zdarzenia sprzecznego z normami i zasadami obowiązującymi w PChK natychmiast zgłasza zaistnienie zdarzenia informując o nim najbliżej znajdującą się osobę dorosłą, a zwłaszcza Osobę Zaufania Publicznego, Dyrektora i Dyrygenta PChK, personel, lub Zarząd PChK.
Rozdział 4. Zasady dopuszczania kadry do pracy z małoletnimi oraz dopuszczania innych osób do kontaktu z małoletnimi.
§ 9.
1. Dyrektor i Dyrygent PChK przed dopuszczeniem kadry do pracy z małoletnimi uzyskuje informacje:
1.1. W przypadku kadry oraz każdego członka Zarządu, z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 198a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600), lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego;
1.2. W przypadku kadry oraz Zarządu z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym.
2. Informacje te utrwala się w formie wydruku i załącza do dokumentacji dotyczącej ww. osób.
3. Jeżeli kandydat na pracownika lub innej osoby dopuszczonej do działalności na rzecz małoletnich posiada obywatelstwo inne niż polskie wówczas powinien przedłożyć również informację z rejestru karnego państwa, którego jest obywatelem, uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z małoletnimi, bądź informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje wydawania informacji dla wyżej wymienionych celów.
4. Jeżeli prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja o niekaralności nie przewiduje wydawania takiej informacji/lub nie prowadzi rejestru karnego, wówczas kandydat składa, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenie o tym fakcie wraz z oświadczeniem, że nie był prawomocnie skazany oraz nie wydano wobec niego innego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuścił się takich czynów zabronionych, oraz że nie ma obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy, stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi.
5. Dyrektor i Dyrygent PChK pobiera od kandydata na pracownika lub innej osoby dopuszczonej do działalności na rzecz małoletnich oświadczenie o państwie/państwach innych niż Rzeczypospolita Polska, w których kandydat zamieszkiwał w ostatnich 20 latach. Kandydat składa takie oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej /Załącznik 1/.
6. Do oświadczeń składanych pod rygorem odpowiedzialności karnej dołącza się klauzulę następującej treści: Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
7. Informacje, o których mowa w pkt. 2-5, pracodawca utrwala w formie wydruku i załącza do akt osobowych kadry albo dokumentacji dotyczącej osoby dopuszczonej do działalności związanej z realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub opieką nad nimi.
8. Kadra oraz Zarząd przed dopuszczeniem do kontaktu z małoletnimi zobowiązani są do zapoznania się z:
8.1. Standardami ochrony małoletnich w Chłopięco-Męskim Poznańskim Chórem Katedralnym;
8.2. Polityką bezpieczeństwa przetwarzania danych osobowych.
9. Potwierdzenie zapoznania się z w/w dokumentami oraz oświadczenie o zobowiązaniu się do ich przestrzegania składane jest w formie pisemnej i umieszczone w dokumentach.
10. Zastosowanie bezpiecznej rekrutacji personelu poprzez zastosowanie procedur opisanych w § 9. Dyrektor i Dyrygent PChK potwierdza stosownym pisemnym oświadczeniem przedłożonym Kurii Metropolitalnej w Poznaniu.
Rozdział 5. Osoba Zaufania Publicznego oraz jej kompetencje
§ 10.
1. Dyrektor i Dyrygent PChK wraz z Zarządem wyznacza Osobę Zaufania Publicznego. Jest nią z zasady Inspektor PChK, który według Statutu PChK pełni opiekę nad małoletnimi członkami chóru. Do zadań Osoby Zaufania Publicznego należy przyjmowanie wszelkich zgłoszeń od członków PChK i kadry oraz osób trzecich o zdarzeniach zagrażających małoletnim.
2. Kontrolę nad realizacją Standardów oraz wynikających z nich obowiązków Osoby Zaufania Publicznego sprawuje Dyrektor i Dyrygent PChK.
3. Osoba Zaufania Publicznego, wraz z Dyrektorem i Dyrygentem PChK jest odpowiedzialna za przygotowanie Zarządu do stosowania Standardów. Przygotowanie Zarządu polega w szczególności na ukształtowaniu, a następnie poszerzaniu wiedzy na temat rozpoznawania krzywdzenia małoletnich, zapoznanie z objawami świadczącymi o możliwości krzywdzenia i ich rozpoznawaniu, rozpoznawaniu rodzajów przemocy i przeciwdziałania jej, dostosowania sposobu reakcji do rozpoznanego krzywdzenia bądź przemocy przy uwzględnieniu norm prawnych, podejmowania właściwych działań oraz udzielania wsparcia małoletniemu dostosowanego do rodzaju krzywdy bądź przemocy, sposobu zachowania względem małoletnich, konsekwencji braku ochrony i wsparcia małoletniego.
4. Osoba Zaufania Publicznego w celu realizacji zadań organizuje wewnętrzne szkolenie dla chórzystów, opracowuje i przeprowadza ankiety zarówno wśród chórzystów małoletnich jak i dorosłych, monitoruje stosowanie standardów, dokonuje przeglądu procedur, sporządza okresowe raporty dotyczące stosowania Standardów.
5. Osoba Zaufania Publicznego pozostaje odpowiedzialna za dokumentowanie podejmowanych czynności/lub przeprowadzanych szkoleń w szczególności przez sporządzenie notatki, ankiety, raportu. Dokumentacja może być prowadzona w sposób tradycyjny lub w systemach informatycznych, z zachowaniem przepisów i wskazań Rodo.
6. Każda osobo podejrzewająca krzywdzenie małoletniego raportuje ten fakt Osobie Zaufania Publicznego.
7. Osoba Zaufania Publicznego odpowiada za prowadzenie interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego.
8. Interwencja w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego polega na sporządzeniu pisemnego zawiadomienia o podejrzeniu. Zawiadomienie to sporządza Osoba Zaufania Publicznego.
9. Osoba Zaufania Publicznego odpowiada za udzielenie wsparcia małoletniemu w sytuacjach zagrożenia jego dobra.
10.Osoba Zaufania Publicznego jest osobą pierwszego kontaktu, do której małoletni mogą się zgłaszać w przypadku krzywdzenia.
11.Osoba Zaufania Publicznego współpracuje bezpośrednio z Dyrektorem i Dyrygentem PChK, a także z Dyrektorem Katedralnej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I stopnia w Poznaniu, gdyż większość małoletnich w PChK jest uczniami tej szkoły.
12.Osobą Zaufania Publicznego jest obecnie inspektor – Michał Filimon.
Rozdział 6. Zasady i procedury podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadaniu informacji o krzywdzeniu małoletniego oraz ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia
§ 11.
1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy i przebiegać z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania.
2. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:
2.1. popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem),
2.2. doszło do innej formy krzywdzenia niebędącej przestępstwem, takiej jak np. przemoc domowa niespełniająca znamion przestępstwa znęcania, krzyk, poniżanie, wyśmiewanie, klapsy, presja i wymagania przekraczające możliwości dziecka,
2.3. doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).
3. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:
3.1. osoby dorosłe (pracownicy, osoby trzecie);
3.2. opiekunów dzieci;
3.3. inne dziecko.
4. Procedury interwencji sformułowano tak, by wspierać pracowników w realizowaniu prawnego i społecznego obowiązku reagowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka.
5. Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia dziecka i zapewnienie mu bezpieczeństwa.
§ 12.
1. W przypadku powzięcia przez członka personelu podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, członek personelu ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania jej Osobie Zaufania Publicznego. Notatka może zostać sporządzona na piśmie lub przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej.
2. Osoba Zaufania Publicznego niezwłocznie powiadamia Dyrektora i Dyrygenta PChK o przyjęciu zgłoszenia i rozpoczęciu adekwatnej do zgłoszenia interwencji.
3. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony Osoby Zaufania Publicznego wówczas interwencja prowadzona jest przez Dyrektora i Dyrygenta PChK.
4. Do udziału w interwencji można dopuścić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów (zwłaszcza zatrudnionych w Poznańskiej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia w Poznaniu) szczególnie do pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
5. Osoba Zaufania Publicznego informuje opiekunów dziecka o zaistniałej sytuacji oraz obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinnego lub opiekuńczego, ośrodek pomocy społecznej).
6. Jeżeli poinformowanie opiekuna dziecka jest sprzeczne z dobrem dziecka lub niemożliwe, odstępuje się od tego.
7. Po poinformowaniu opiekuna nie będącego sprawcą przemocy zgodnie z punktem poprzedzającym, Osoba Zaufania Publicznego składa zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do prokuratury/policji/lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej lub wszczyna procedurę „Niebieskie Karty” zgodnie z ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 424, z późn. zm.).
8. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
9. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi Załącznik [nr 2] do niniejszych Standardów. Kartę załącza się do rejestru interwencji prowadzonego przez PChK.
10. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania poufności, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
11. W przypadku gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.
§ 13. W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe, ośrodek pomocy społecznej), dzwoniąc pod numer 112 lub 999 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje członek personelu, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie sporządza notatkę służbową i przekazuje ją Osobie Zaufania Publicznego, która odpowiada za dalszy tok interwencji, zgodnie z procedurami opisanymi w standardach.
§ 14.
Krzywdzenie przez osobę dorosłą (członka personelu, dorosłego chórzystę lub osobę trzecią)
1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez osobę trzecią, Osoba Zaufania Publicznego przeprowadza rozmowy: z dzieckiem (najlepiej w obecności psychologa), innymi osobami mającymi/lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, a w szczególności z jego opiekunami. Osoba Zaufania Publicznego stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane w karcie interwencji.
2. Osoba Zaufania Publicznego organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu, ewentualnej interwencji oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji/lub służb.
3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Osoba Zaufania Publicznego sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji/lub prokuratury.
4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia Osoba Zaufania Publicznego sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.
5. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członków personelu, w zależności od sytuacji (kwalifikacji prawnej), wykonuje się zgłoszenie do odpowiednich służb zgodnie z obowiązującym prawem. Do czasu wyjaśnienia sprawy członek personelu podejrzewany o krzywdzenie dziecka będące czynem zabronionym w rozumieniu prawa polskiego zostaje odsunięty od wszelkich form kontaktu nie tylko z pokrzywdzonym, ale także z pozostałymi dziećmi. W pozostałych sytuacjach Dyrektor PChK podejmuje działania dyscyplinarne zgodnie z przepisami prawa.
6. W przypadku gdy członek personelu lub dorosły chórzysta dopuścił się wobec dziecka krzywdzenia niebędącego przestępstwem (np. krzyk, wykluczanie, poniżanie), Osoba Zaufania Publicznego powinna zbadać wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchać osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków zdarzenia. W sytuacji gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności gdy doszło do dyskryminacji/lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć wdrożenie właściwych procedur dyscyplinarnych w tym rozwiązanie stosunku prawnego (rozwiązanie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, umowy praktyk lub wolontariatu) z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia nie jest bezpośrednio zatrudniona przez PChK lub Katedralną Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I stopnia, lecz przez podmiot trzeci, wówczas należy zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren PChK (i szkoły), a w razie potrzeby rozwiązać umowę z instytucją współpracującą.
§ 15.
Krzywdzenie przez opiekuna dziecka
1. W przypadku, gdy zgłoszone zostało krzywdzenie dziecka przez jego opiekuna osoba Osoba Zaufania Publicznego przeprowadza rozmowę z dzieckiem (najlepiej) w obecności psychologa. Osoba Zaufania Publicznego powinna też przeprowadzić rozmowy z innymi osobami mającymi/lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka. Osoba Zaufania Publicznego interwencji stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane w karcie interwencji.
2. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo Osoba Zaufania Publicznego sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji/lub prokuratury.
3. W przypadku, gdy dziecko doznaje innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę ze strony opiekunów lub innych domowników:
3.1. gdy zachowanie wobec dziecka spełnia znamiona przemocy domowej1 należy wszcząć procedurę Niebieskiej Karty poprzez przesłanie formularza „Niebieska Karta – A” do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego właściwego ze względu na zamieszkanie osoby doznającej przemocy domowej w terminie 5 dni. W przypadku, gdy dziecko doznaje przemocy ze strony dziecka – innego członka rodziny (rodzeństwo, dalsza rodzina) można wszcząć procedurę „Niebieskiej Karty” w stosunku do opiekuna, który nie reaguje na krzywdzenie dziecka.
3.2. gdy zachowanie nie nosi znamion przemocy domowej, a relacje w rodzinie są w inny sposób nieprawidłowe (np. rodzice są niewydolni wychowawczo) – bądź gdy dziecko doświadcza zaniedbania należy wystąpić do sądu rodzinnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka o wgląd w sytuację rodziny.
4. Osoba Zaufania Publicznego organizuje spotkanie/a z pełnoletnim członkiem rodziny, niebędącym sprawcą krzywdzenia, któremu przekazuje informacje o zdarzeniu, ewentualnej interwencji oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji/lub służb.
5. W toku prowadzonej procedury Niebieskiej Karty osoba znająca najlepiej dziecko (członek personelu) uczestniczy w pracach grupy diagnostyczno-pomocowej, jeśli zostanie poproszona o udział w jej pracach.
6. W przypadku zagrożenia życia i zdrowia dziecka powiadamia się policję i ośrodek pomocy społecznej, a następnie ustala się osoby spokrewnione, które mogłyby czasowo przejąć opiekę nad dzieckiem. Definicja przemocy domowej: patrz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 424)
§ 16.
Krzywdzenie rówieśnicze
1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko będące członkiem PChK Osoba Zaufania Publicznego przeprowadza rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunami, a także oddzielnie z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu i jego opiekunami. Ponadto rozmawia z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane w karcie interwencji. Dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego sporządza się oddzielne karty interwencji.
2. Wspólnie z opiekunami dziecka krzywdzącego należy opracować plan naprawczy, celem zmiany niepożądanych zachowań.
3. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.
4. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie jest członkiem PChK należy porozmawiać z dzieckiem poddawanym krzywdzeniu, innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu, a także z opiekunami dziecka krzywdzonego celem ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Osoba Zaufania Publicznego organizuje spotkanie/a z opiekunami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji/lub służb oraz o sposobach reakcji na zdarzenie (poinformowanie sądu rodzinnego, poinformowanie szkoły, poinformowanie opiekunów dziecka krzywdzącego).
5. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia Osoba Zaufania Publicznego interwencji sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego.
6. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy ponadto poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję poprzez stosowne pisemne zawiadomienie.
7. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, wówczas należy poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji/lub prokuratury poprzez pisemne zawiadomienie.
8. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 10 do 13 lat, wówczas konieczne jest zawiadomienie sądu rodzinnego lub policji o potencjalnej demoralizacji nieletniego.
9. W przypadku, gdy osoba podejrzewana o krzywdzenie ma mniej niż 10 lat, interwencja zewnętrzna uruchamiana jest gdy działania wewnątrz PChK nie przynoszą oczekiwanego rezultatu lub nie są możliwe do zrealizowania. W takiej sytuacji Osoba Zaufania Publicznego powinna wystąpić z wnioskiem do sądu rodzinnego o wgląd w sytuację dziecka będącego sprawcą przemocy rówieśniczej.
§ 17.
Plan wsparcia
1. W sytuacji ujawnienia krzywdzenia małoletniego należy udzielić mu wszechstronnego wsparcia. Osoba skrzywdzona powinna zostać życzliwie przyjęta, wysłuchana, traktowana z szacunkiem i godnością.
2. Osoba skrzywdzona ma prawo do opieki duchowej i psychologicznej, pomocy medycznej, konsultacji prawnej, do obecności osoby towarzyszącej, zgłoszenia sprawy do organów ścigania, do ochrony wizerunku i sfery prywatnej, a także do poufności danych osobowych oraz do informacji na temat środków zapobiegawczych podjętych w stosunku do sprawcy.
3. Nikt nie ma prawa żądać od osoby skrzywdzonej składania przysięgi ani wymagać zachowania milczenia.
4. Wobec dziecka poddawanego krzywdzeniu Osoba Zaufania Publicznego wraz z Zarządem PChK opracowuje indywidualny plan wsparcia. Plan powinien zawierać wskazania dotyczące działań PChK w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym:
4.1. sposoby odizolowania go od osób podejrzewanych o krzywdzenie i możliwość swobodnego funkcjonowania,
4.2. ofertę możliwego do uzyskania wsparcia.
5. Plan wsparcia powinien być opracowany z członkami personelu, a gdy dziecko jest uczniem Katedralnej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I stopnia w Poznaniu także z pedagogiem, psychologiem, wychowawcą oraz opiekunami dziecka i omówiony z dzieckiem. W przypadku, gdy opiekun jest osobą krzywdzącą dziecko, wówczas plan należy opracować w porozumieniu z niekrzywdzącym opiekunem dziecka.
6. Adekwatny plan wsparcia należy opracować wobec dzieci będących świadkami krzywdzenia.
Rozdział 7. Zasady i sposób udostępniania, dokumentowania, przechowywania Standardów oraz dokumentowania i przechowywania ujawnionych i zgłoszonych zdarzeń zagrażających dobru małoletniego
§ 18.
1. Zasady i sposób udostępniania Standardów w celu zaznajomienia się z nimi i ich stosowania
2. Standardy zostają umieszczone na stronie internetowej PChK https://www.chorkatedralny.pl/.
3. Wydruk Standardów umieszczony jest w widocznym miejscu w siedzibie chóru.
4. Standardy zostają także, w formie elektronicznej, przesłane opiekunom chórzystów.
5. W sali prób PChK, w miejscu widocznym dla małoletniego umieszczona jest informacja o telefonach pomocy:
5.1. Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111,
5.2. Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”
800 120 002.
6. Małoletni członkowie PChK znają możliwości kontaktu z Osobą Zaufania Publicznego w PChK, którą jest inspektor – Michał Filimon.
§ 19.
1. Sposób dokumentowania i przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego
2. Na dokumentację ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego składają się:
2.1. karta interwencji dot. danego zdarzenia – sporządzona zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 2 do niniejszych Standardów;
2.2. notatki służbowe sporządzane przez personel na okoliczność danego zdarzenia;
2.3. kopia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa wobec dziecka sporządzonego zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 3;
2.4. kopia wniosku do sądu rodzinnego o wgląd w sytuację rodziny sporządzonego zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 4 do niniejszych Standardów;
2.5. rejestr prowadzonych interwencji stanowiący załącznik nr 5 do Standardów;
2.6. ankiety monitorujące poziom realizacji Standardów;
2.7. raporty z monitoringu Standardów.
3. Dokumentacja dotycząca ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego, dokumentacja dotycząca interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka jest przechowywana w siedzibie PChK i jest udostępniania w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek formie tylko i wyłącznie za zgodą Dyrektora i Dyrygenta PChK i wyznaczoną przez Zarząd PChK Osobę Zaufania Publicznego.
4. Odpowiedzialność za właściwe przechowywanie i udostępnianie dokumentacji dotyczącej ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru
małoletniego oraz interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia małoletniego ponosi Dyrektor i Dyrygent PChK oraz wyznaczona przez Zarząd PChK Osoba Zaufania Publicznego.
Rozdział 8. Zasady ochrony wizerunku i danych osobowych małoletnich
§ 20.
1. Wykorzystanie, przetwarzanie i publikowanie zdjęć/nagrań małoletnich wymaga uzyskania pisemnej zgody rodziców lub opiekunów prawnych. Dobrą praktyką jest również pytanie o zgodę małoletnich. Nie wymaga się uzyskania zgody wówczas, gdy wizerunek małoletniego stanowi jedynie szczegół większej całości.
2. Każdorazowo konieczne jest udzielenie informacji w jakim celu i w jakim kontekście zdjęcie/nagranie zostanie wykorzystane, a także o sposobie jego przechowywania i ryzyku związanym z publikacją online.
3. Należy unikać podpisywania zdjęć/nagrań w sposób pozwalający na identyfikację małoletniego z imienia i nazwiska oraz ujawniający dane wrażliwe o małoletnim tj. stanie zdrowia, sytuacji materialnej, sytuacji prawnej i powiązanych z wizerunkiem dziecka.
4. Zdjęcia/ nagrania nie mogą utrwalać małoletnich w sytuacjach dla nich poniżających, ośmieszających ani ukazujących ich w negatywnym kontekście.
5. Małoletni muszą być zawsze ubrani i prezentowani w sposób godny na zdjęciach/nagraniach.
6. Zdjęcia i nagrania powinny koncentrować się na czynnościach wykonywanych przez małoletnich, a także w miarę możliwości przedstawiać małoletnich w grupie, a nie pojedyncze osoby.
§ 21. Podejrzenia i problemy dotyczące niewłaściwego rejestrowania i rozpowszechniania wizerunków małoletnich powinny być odnotowywane i zgłaszane.
Rozdział 9. Zasady dostępu do Internetu.
§ 22. PChK nie zapewnia małoletnim chórzystom dostępu do Internetu.
Rozdział 10. Zasady przeglądu i aktualizacji Standardów
§ 23.
1. Wyznacza się Dyrektora i Dyrygenta PChK jako osobę odpowiedzialną za monitorowanie Standardów.
2. Ponadto osoba, o której mowa w ust.1 jest odpowiedzialna za reagowanie na sygnały ich naruszenia oraz za przyjmowanie od członków personelu proponowanych zmian w treści ich zapisów.
3. Osoba, o której mowa w ust. 1 przeprowadza wśród personelu raz na dwa lata ankietę monitorującą poziom realizacji Standardów. Wzór ankiety stanowi załącznik nr 6.
4. W ankiecie personel może proponować zmiany w Standardach oraz wskazywać sytuacje naruszenia Standardów oraz sytuacje w których procedury określone w Standardach nie zostały zastosowane lub nie zadziałały.
5. Osoba, o której mowa w ust. 1 dokonuje opracowania wypełnionych przez personel ankiet. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu.
6. Dyrektor i Dyrygent PChK po dokonaniu analizy raportu może wprowadzić niezbędne zmiany, a następnie ogłasza stosownym zarządzeniem nowe brzmienie Standardów.
Rozdział 11. Postanowienia końcowe
§ 24.
1. Integralną część Standardów stanowią poniższe załączniki:
1.1. załącznik nr 1 – Oświadczenia dotyczące obywatelstwa/obywatelstw oraz zamieszkiwania w ciągu 20 lat;
1.2. załącznik nr 2 – Karta interwencji;
1.3. załącznik nr 3 – Wzór zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa;
1.4. załącznik nr 4 – Wzór wniosku o wgląd w sytuację rodziny;
1.5. załącznik nr 5 – Rejestr interwencji;
1.6. załącznik nr 6 – Ankieta monitorująca poziom realizacji Standardów;
1.7. załącznik nr 7 – Oświadczenie o zapoznaniu się z obowiązującymi Standardami Ochrony Małoletnich.
1.8. załącznik nr 8 – Oświadczenie o zachowaniu poufności